Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 2011

Πλειάδες


Ο Δίσκος της Νέμπρα, 1600 π.Χ. - πρόκειται πιθανώς για ημερολόγιο βασισμένο στις Πλειάδες







Αλκυόνη
Ηλέκτρα
Μαία
Μερόπη
Νεφέλωμα στη Μερόπη




Η Αφροδίτη περνά από τις Πλειάεδες  - Αυγερινός (Εωσφόρος)  και Πούλια 



Πλειάδες (μυθολογία)


Αυτό το άρθρο ή η ενότητα δεν αναφέρει τις πηγές του ή δεν περιέχει επαρκείς παραπομπές. Μπορείτε να βοηθήσετε την Βικιπαίδεια προσθέτοντας κατάλληλες πηγές και παραπομπές που να υποστηρίζουν το άρθρο.

Οι Πλειάδες κατά τη μυθολογία ήταν κόρες του τιτάνα Άτλαντα και της Πλειώνης, αδελφές των Υάδων. Την ύπαρξή τους οι αρχαίοι Έλληνες εμπνεύσθηκαν απ' τον ομώνυμο αστερισμό, που στα νεώτερα χρόνια έγινε γνωστός σαν Πούλια. Γεννήθηκαν στο όρος Κυλλήνη και θεωρούνταν θεότητες του βουνού. Από την ένωσή τους με το Δία γεννήθηκαν θεοί και ήρωες. Οι Πλειάδες ήταν εφτά, όπως και τα αστέρια του αστερισμού που είναι ορατά με γυμνό μάτι:
  • Η Μαία, η πρώτη και ομορφότερη, μητέρα του Ερμή
  • Η Ταϋγέτη, μητέρα του πρώτου βασιλιά της Σπάρτης Λακεδαίμονα
  • Η Ηλέκτρα, μητέρα του Δάρδανου, γενάρχη των Τρώων και του Ημαθίωνα, βασιλιά της Σαμοθράκης
  • Η Στερόπη, σύζυγος του ήρωα Οινόμαου
  • Η Κελαινώ, μητέρα του ήρωα Λύκου
  • Η Αλκυόνη, που μεταμορφώθηκε σε πουλί από το Δία, και
  • Η Μερόπη, σύζυγος του Σίσυφου και μητέρα του Γλαύκου
Σχετικά με το πως οι Πλειάδες έγιναν αστερισμός, υπάρχουν διάφορες εκδοχές. Η επικρατέστερη είναι πως αυτοκτόνησαν απ' τον καημό τους για την τιμωρία του πατέρα τους Άτλαντα να σηκώνει στους ώμους τον άξονα του κόσμου, ή για το χαμό των αδελφών τους Υάδων. Η Βοιωτική παραλλαγή του μύθου λέει πως ο γίγαντας Ωρίωνας τις ερωτεύτηκε και τις καταδίωξε θέλοντας να τις απαγάγει. Η καταδίωξη συνεχίστηκε για πέντε χρόνια, οπότε οι Πλειάδες κατέφυγαν στο Δία, που τις έκανε αστερισμό για να τις γλιτώσει. Ο Ωρίωνας όμως τις ακολούθησε στον ουρανό σαν αστερισμός κι αυτός, κι έτσι οι Πλειάδες, που προπορεύονται μπροστά του στον ουρανό, πέφτουν στη θάλασσα για να του ξεφύγουν.

Πλειάδες (αστρονομία)
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Πλειάδες ή Πλειάς ή Μ45 στην Αστρονομία ονομάζεται μία «ανοικτή συστροφή» αστέρων, δηλαδή ένα ανοικτό αστρικό σμήνος, που ανήκει στον αστερισμό του Ταύρου.
Από τους αστέρες του σμήνους των Πλειάδων είναι ορατοί με γυμνό μάτι μόνο έξι ή οκτώ, ενώ με το τηλεσκόπιο αποκαλύπτεται ότι το σμήνος αποτελείται από 2.500 περίπου αστέρες μέχρι του 17ου μεγέθους. Οι λαμπρότεροι από αυτούς έχουν ιδιαίτερα ονόματα και είναι οι κόρες του Άτλαντος και της Πλειόνης: Αλκυόνη, Μαία, Μερόπη, Ηλέκτρα, Πλειόνη, Κελαινώ, Ταϋγέτη και Στερόπη.
Όλοι οι αστέρες των Πλειάδων παρουσιάζουν την αυτή ιδία κίνηση, που καταμαρτυρεί την κοινή φυσική καταγωγή και ύπαρξη και άλλων φυσικών δεσμών μεταξύ τους. Επίσης, οι αστέρες αυτοί περιβάλλονται από διάχυτη νεφελώδη ύλη που καλείται συνολικά «νεφέλωμα των Πλειάδων».
Οι Πλειάδες απέχουν από τη Γη περίπου 440 ως 480 έτη φωτός.
Τα ονόματά τους δόθηκαν από τις επτά Πλειάδες από την Ελληνική μυθολογία.

Λαογραφία

Οι από της αρχαιότητας παρατηρήσεις των Πλειάδων δεν ξέφυγαν της προσοχής του νεο-ελληνικού λαού, που τις ονόμασε κοινώς Πούλια ή Πλειά ή Πιλειά ή Απλειά ή Οπλειά ιδιωματικά και ιστορεί πως ήταν επτά αδελφές, γι΄ αυτό και τις αποκαλούν και «Εφτάστερο» ή «Εξάστερο» (η Μερόπη είναι δυσδιάκριτη), από όπου και ο λαϊκός στίχος από τα «Εκατολόγια της Αγάπης»:
Έξι άστρα σέρνει η Πούλια.
Επίσης από τις παρατηρήσεις γεωργών και ποιμένων δόθηκε συνάφεια με τις εποχές, από όπου και η γνωστή παροιμία: «Όντας η Πούλια βασιλεύει, ο καλός ο ζευγολάτης αποσπέρνει, κι ούτε τσοπάνος στα βουνά, κι ούτε ζευγάς στους κάμπους».
Χαρακτηριστικές είναι και οι εκφράσεις: «Άμα σκάσει η Πούλια» ή «μέχρι να πέσει η Πούλια στη θάλασσα».
Κατά τη νεοελληνική παράδοση η Πούλια ήταν «κλώσσα με εφτά κλωσσόπουλα» από τα οποία επέζησε το ένα, ενώ τα άλλα έγιναν αστέρια, από όπου και το όνομα «Κλωσσαριά».
Στους ανατολικούς λαούς οι Πλειάδες συνδέθηκαν με την Αστρολατρία, έτσι οι Πέρσες γιόρταζαν κατά το μεσονύκτιο της 17ης Νοεμβρίου τη μεσουράνησή τους. Τότε ο βασιλέας των Περσών δεν αρνιόταν καμία χάρη που ζητούσαν οι υπήκοοί του. Αλλά και οι Αιγύπτιοι από αυτή την ημέρα άρχιζαν τις προς τιμή της Ίσιδος θρησκευτικές εορτές. Άλλοι λαοί συνδύασαν τις Πλειάδες με τα επτά αγαθά πνεύματα των Βέντα και της Ζενταβέστα.
  • Σήμερα ακόμη για πολλές φυλές στην Πολυνησία οι Πλειάδες αποτελούν αντικείμενο λατρείας.


Xenakis: Peaux From Pleiades: Yale Percussion Group LIVE 2004


 

Ayano Kataoka, Kevin Dufford, Gwendolyn Burgett Thrasher, Javier Alonso Sota, Ryan Bishop and Adam Sliwinski

4 σχόλια:

  1. Very beautiful star constellation :) The Native Americans believe that our entire human race came from the Pleiades, and will one day return there. Who knows if there is not a part of truth in it? Many scientists believe that an extra-terrestrial race mixed with humanity at a certain point in history...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Some mad scientists also believe that there is another stellar formation (not Pleiades) which is the toilet of the galaxy. By some mistake, some organic impurities, escaped from the black hole at the center of this constellation, and once came to earth as organic dirt. It is believed that from this filth came the German race. But I do not believe these racist stories:)

      Διαγραφή
  2. Dirt is full of micro-nutrients. If you look at the vital to life vitamin B12, it is literally only present inside dirt, and nowhere else :)

    But aside of that, I simply love looking at the Pleiades. It's the positive energy they are emitting :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. You are absolutely right. Sappho, the Greek poetess of love, has wrote..

      Δέδυκε μὲν ἀ σελάννα
      καὶ Πληΐαδες, μέσαι δέ
      νύκτες, πάρα δ' ἔρχετ' ὤρα,
      ἔγω δὲ μόνα κατεύδω.

      Translations.

      The moon has set, and the Pleiades; it is midnight, the time is going by, and I sleep alone.

      H. T. Wharton

      The silver moon is set;
      The Pleiades are gone;
      Half the long night is spent, and yet
      I lie alone.

      J. H. Merivale.

      The moon hath left the sky;
      Lost is the Pleiads' light;
      It is midnight
      And time slips by;
      But on my couch alone I lie.

      J. A. Symonds, 1883.

      Cornelius Castoriadis, proposing instead the concept of “time” (the time is going by- πάρα δ' ἔρχετ' ὤρα), the concept of “era”.

      To steer our gaze at Pleiades
      we must be able to look up to the sky
      I speak for those who are compelled to worship
      under the pressure of whips made by human skin

      Διαγραφή