Κυριακή, 3 Ιουνίου 2012

μονόλιθος















4 σχόλια:

  1. Το να ανέχεσαι τους ανθρώπους, το να κρατάς την καρδιά σου ανοιχτή για τους άλλους – αυτό είναι φιλελεύθερο, αλλά απλώς φιλελεύθερο. Οι καρδιές που είναι ικανές για ευγενή φιλοξενία αναγνωρίζονται από τα πολλά κλειστά παράθυρα και παντζούρια: αφήνουν άδεια τα καλύτερα δωμάτιά τους. Γιατί; Γιατί περιμένουν καλεσμένους με τους οποίους δεν μπαίνει θέμα «ανοχής».
    (Friedrich Nietzsche).


    Αφορισμοί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολύ καλό, "ανώνυμοι"!
    Η ανοχή γενικότερα προς τους άλλους συχνά θαμπώνει τη μοναδικότητα της συνάντησης, πολλά ανοιχτά παράθυρα και νύξεις ισοπεδώνουν όχι μόνο τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του ψυχικού δοσίματος αλλά και τις σχέσεις μας τις κάνουν αόριστες και μέτριες...
    Το φιλελεύθερο κατά βάθος συνδέεται με τον ολοκληρωτισμό, αφού το εγώ παραμένει στο επίκεντρο.
    Η αγάπη έχει την έννοια της θεληματικής, άνευ όρων παράδοσης του εγώ στον αναντικατάστατο Άλλο και της ελευθερίας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Θα έλεγα Ανώνυμε πως η αγάπη είναι το βίωμα της από κοινού θεληματικής και άνευ ανοχής σύμπνοιας ανάμεσα σε δύο, στα «πλαίσια» της απόλυτης ελευθερίας όπως βιώνεται, επίσης από κοινού. Ορθολογικό πρέπον δεν υφίσταται ούτε στην αγάπη ούτε στην ελευθερία. Αν οφείλεις να αγαπάς ή οφείλεις να είσαι ελεύθερος, ούτε αγαπάς ούτε είσαι ελεύθερος – έτσι όπως τουλάχιστον το εννοώ. Ζεις αγαπώντας απόλυτα και νιώθοντας απόλυτα ελεύθερος. Αυτό το «απόλυτο» είναι βίωμα. Δεν ορίζεται με εννοιολογικές συντεταγμένες (ή και αν ορίζεται, πάντα κάτι διαφεύγει που συνήθως είναι «η ουσία»). Δεν είναι το θεωρητικό ή το φιλοσοφικό απόλυτο. Οι θεωρίες έπονται.
    Μπορείς να αγαπάς και να είσαι ελεύθερος μόνο με κάποιον που μοιράζεσαι δια ζώσης τις εμπειρίες που συνυφαίνουν τα αισθήματα της αγάπης και της ελευθερίας (και δίχως να σημαίνει αυτό πως δεν δύνανται όλα να περνούν από διακυμάνσεις, από δοκιμασίες, από δύσκολα ή και από ανυπέρβλητα σημεία, παρά την όποια ειλικρινή διάθεση).
    Από την άλλη, φιλελεύθερος μπορώ να είμαι απριόρι προς όλους, υπό την έννοια πως έχω την προδιάθεση να τους αγαπήσω απόλυτα και να βιώσω απόλυτα ελεύθερα μαζί τους. Δηλαδή, υπό τους όρους της από κοινού και δια ζώσης απόλυτης αγάπης και απόλυτης ελευθερίας. Αν αυτοί οι όροι (που είναι η έλλειψη όρων) δεν ισχύουν, δηλαδή, αν δεν ισχύουν, παρά μόνο όροι, τότε μάλλον μιλάμε για βιώματα υπό όρους ανοχής. Κάπως έτσι τα «βλέπω»…
    Επίσης, δεν με φοβίζουν οι λέξεις όπως η λέξη «φιλελεύθερος» (ή με φοβίζουν εξ ίσου όπως όλες οι άλλες – η «αγιότητα» της λέξης «ισότητα» για παράδειγμα, ενδέχεται να με διαολίζει, ανάλογα με τη χρήση της). Οι άνθρωποι ακούν κάποιες λέξεις, και ανάλογα με τα διαβάσματα και τις πεποιθήσεις τους, λειτουργούν απέναντι σ’ αυτές, όπως ο ταύρος απέναντι σε κόκκινο πανί. «Μιλάς για φιλελευθερισμό; Άρα είσαι αυτό κι εκείνο». Άνθρωποι που λειτουργούν έτσι, και που κατηγοριοποιούν τους ανθρώπους, ανάλογα με τις λέξεις που χρησιμοποιούν (με το αν είναι δόκιμες λέξεις της σχολής της αρεσκείας τους ή όχι) θέτοντας απαράβατους όρους με το «καλημέρα σας», τους αποφεύγω όπως ο διάβολος το λιβάνι. Είμαι γι’ αυτούς μόνο κλειστά παράθυρα και παντζούρια. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως αυτοί, δεν μπορούν να βιώσουν την αγάπη και την ελευθερία, όπως την εννοούν, με κάποιον ομοϊδεάτη τους. Απλά δεν μπορούν να τη βιώσουν μαζί μου και να τη βιώσω μαζί τους. Και ούτε προς κάτι τέτοιο, είμαστε όλοι υποχρεωμένοι. Δόξα τω Σύμπαν, υπάρχει άπλετος χωροχρόνος. Άπειρες μορφές αγάπης και άπειρες μορφές ελευθερίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Όσο, τώρα, το καλοσκέφτομαι, αντλώντας το υλικό των συλλογισμών μου από την εμπειρία, και μάλλον από τα λάθη και τις αποτυχίες μου, και μιλώ για ό,τι αντιμετωπίζω δια ζώσης, που με αφορά και με «καίει» άμεσα, τόσο η αγάπη, όσο και η ελευθερία, δεν είναι στατικές καταστάσεις. Αν δεν έχεις διαρκή επαφή με τις «ζωτικές λειτουργίες/ανάγκες», ως απέραντες διαστάσεις της ανθρώπινης σχέσης, μπορεί η απόλυτη αγάπη και ελευθερία που όντως βίωσες, να απομακρυνθεί. Να σε προσπεράσει. Φτάνοντας σε ένα σημείο, δεν έχεις φτάσει στο άπαν. Υπ’ αυτή την έννοια, η αγάπη και η ελευθερία όντως δεν έχουν όρια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή